روزی سخنی از عثمان شنیدم که تعجب کردم. روزی در منزلش نزد او بودم که عایشه حفصه آمدند و میراث خود را طلب کردند. همان اموال که از پیامبر(ص)در دست او بود.

عثمان به آنها گفت:به خدا قسم! هیچ احترامی نزد من ندارید و شهادت خودتان را که علیه خودتان است می پذیرم.به درستی که شما نزد پدرانتان شهادت دادید که اینگونه از رسول خدا شنیده اید که ایشان فرمودند: من هیچ ارثی به جا نمی گذارم و آنچه از من باقی می ماند صدقه است، آنگاه عربی را ملاقات کردید که به پایش بول می کند و با بول خود ، خود را پاک می کند( مالک بی حرث بن حدثان) پس او با شما شهادت داد و کسی از انصار و از اصحاب رسول خودا جز او شهادت نداد. به خدا قسم شک ندارم که بر رسول خدا دروغ بسته اید.

آن دو وقتی سخنان عثمان را شندیند در حال که گریه می کردند و ناسزا می گفتند بر گشتند، سپس عثمان به عایشه و حفصه گفت بر گردید ، آیا شما نبودید که نزد ابوبکر شهادت داید؟

آنها گفتند: بلی

عثمان گفت: اگر شما به حق شهادت داید که پیامبر (ص)فرمود: من ارثی به جا نمی گذارم و آنجه از من باقی بماند صدقه است. پس با توجه به شهادت خودتان در این اموال حقی ندارید و اگر به باطل و دروغ  شهادت داده اید، پس لعنت خدا و فرشتگان و تمام مردم شما و کسانی که شهادت شما را پذیرفتند باد.

حضرت علی(ع) فرمودند: عثمان نگاهی به من کرد و تبسم کرد، سپس گفت: یا ابالحسن آیا دلت را از دست این دو نفر شفا دادم؟

گفنم: بلی! به خدا قسم حق را گفتی و مطلب را دا کردی، خداوند بینی آنان را به خاک می مالد.

حضرت علی می فرماید: در این لحظه بود که نظرم نسبت به عثمان تغییر کرد و رقت پیدا کردم که او برای رضای من ای کار را انجام داد و او از نظر نزدیکی و خویشاوندی از آن دو به من نزدیکتر است و عذر جهتی در خلافت بر ما ندارد و ادعایی نیز در حق ما ندارد.

                                                   « اسرار آل محمد رسول الله-سلیم ین قیس هلالی-ص 195- چاپ پنجم 1387»

روز های پایانی سال 90 روز هایی بودند که ملت ایران شاهد بزرگترین رسوایی دشمنان ملت بودند. رسوایی کسانی که ماه ها بر طبل خدمتگذاری مردم می کوبیدند و در روزهای داغ انتخابات خود را صدای ملت نامیدیند. در چهارشنبه سوری سال 90 صدای ملت در فضای بهارستان پیچید تا مردم ایران در اوج بحران اقتصادی دنیا و شرایط ویژه اقتصادی کشورمان سوالات اساسی خود را از رئیس جمهور بپرسند. سوالاتی که امروز در آستانه سال نو ذهن اکثریت شهروندان را به خود مشغول کرده است. چه در باب نوسانات بازار و نرخ تورم و چه در بحث های بین المللی.  سرانجام پس از ما ه ها کش وقوس بر سر امضاکنندگان سرانجام احمدی نژاد قدم به بهارستان گذلشت ...

جلسه طرح سوال با حواشی بسیار انجام شد اما...

شاید کسی پیدا نشود که نداند فرش قرمزی که در صحن سبز بهارستان پهن شده بود تنها یک ام بود که از طرف اقتدارگرایان و مافیای قدرت و ثروت برای منتخب ملت ایران بود . سوالات کاملا سیاسی ، نخ نما ، تکراری و بی معنی . سوالاتی که از هر گوشه کناری جمع آوری شده بودند تا بهانه ای باشد احمدی نژاد به بهارستان بیاید تا بلکه بتوانند چهره ای قانونشکن از او به تصویر بکشن. اما آنها هرگز فکر نمی کردند که دراین  بازی خود بازیچه دست کسی شود که فاتح دانشگاه کلمبیاست. کسی که در سخت ترین شرایط سیاسی سربلند بیرون آمده و حالا روبروی کسانی قرار گرفته که با شاسی فوق لیسانس گرفته اند!

حاصل دعوای سیاسی بهارستان چیزی نبود جز رسوایی ردوغگویانی که با بی شرمی خود را صدای ملت می خواندند. کسانی که خواست اربابان خود را به نام ملت بر زبان می آورند. دشمنان ملت و ولایت با شعار ولایتمداری و مردم سالاری در یکه بازی مسخره خود را رسوای عالم کردند.

سرانجام پس از یک سال افت و خیز سوال از ریس جمهور عملی شد. سوال که در طول چند ماه اخیر با نوسان تعداد امضا مواجه شد و سرانجام با امضا 79 نفر از نمایندگانی به اجرا در امد که تنها 6 نفر از آنان در انتخابات مجلس نهم رای مردم را کسب کردند.

اگرچه رسانه ها سعی کردند این اتفاق را جلوه ای از دموکراسی در ایران معرفی کنند اما نمی توان از اهداف سیاسی آن چشم پوشی کرد. شکی نیست که طرح سوال از رئیس جمهور تنها  ابزاری بود برای شکستن دولت... ان هم در بحبوحه انتخابات مجلس نهم. یک سناریو طراحی شده از 9 دی 88 تا انتخابات ریاست جمهوری یازدهم و مجلس نهم ایستگاه میانی آن است. درک این موضوع زیاد سخت نیست و تنها نگاهی کوچک به سوال های مطرح شده این ذهنیت را به وجود می آورد که هدف نمایندگان  سوال کردن نیست و خواست انان چیزی نبود جز اینکه تصویری قانون شکن از احمدی نژاد ایجاد شود چراکه طرح سوال زمانی است که دولت خلاف قانون عمل کرده باشد و حضور احمدی نژاد در مجلس برای آنان یک برد سیاسی بود. ژست پیروز مندانه مطهری در پشت تربون زیاد طول نکشید چرا که لحن سخنرانی احمدی نژاد از همان ایتدا آب سر را بر پیکر سوال کنندگان پیروز ریخت. شوخی های احمدی نژاد تا آنجا پیش رفت که اعتراض برخی از آنان را برانگیخت خصوصا آنجایی که احمدی نژاد خطاب یه نمایندگان گفت: سوالاتی را که مطرح کرده بودید سوالات امتحانی بود، ولی خیلی سخت نبود و فکر می کنم طراح سوال نیز از کسانی است که با شاسی فوق لیسانس گرفته است و با خود ما مشورت می کردند سوالات بهتری مطرح می شد... انصاف داشته باشید الان که می خواهید نمره بدهید خوب نمره بدهید، ما سوالات را پاسخ دادیم و یک مشت مطلب نیز اضافه تر گفتیم و اگر شما یک ذره از 20 کمتر بدهید این بی معرفتی و نامردی است.

در مورد سوالات نکات جالبی به چشم می خورد. مثلا آقایانی مثل مطهری ، کوکبیان و اصلاحطلبانی که در فتنه 88 یا ساکت بودند و یا حامی از ولایتمداری احمدی نژاد انتقاد می کنند. واقعا خنده داره که کواکبیان از احمدی نژاد بپرسه چرا حرفه آقا رو گوش نکردی؟!!!! و نکته جالب توجه اینکه کسانی که شب روز به تخریب و فحاشی و توهین وتهمت به رئیس جمهور دارن حالا شوخی های او را توهین به خود می خوانند...